Að sameina í stað þess að sundra

Elliði Vignisson skrifar

13.Janúar'11 | 08:50
Hver af öðrum stíga stjórnmálamenn nú fram og biðja þjóðina að líta framtíðina bjartari augum. Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. Sigfússon gerðu þannig bjartsýnistalið að inntaki orða sinna um áramót. Bentu þau réttilega á að bölmóður, svartsýni og ótti við framtíðina væru einn helsti vandi þjóðarinnar. Vafalaust er það rétt. Illu heilli virðast þessir leiðtogar þjóðarinnar hins vegar eiga erfitt með að sjá að bölmóðurinn, svartsýnin og óttinn eru ekki hvað síst tilkomin vegna pólitískra gjörða þeirra sjálfra.
Ríkisstjórn með eitt verkefni
Við valdatöku vinstriflokka að afloknu hruni fjármálakerfisins stóðu stjórnvöld frammi fyrir gríðarlegum vanda. Meira og stærra verkefni en stjórnvöld hafa nokkru sinni staðið frammi fyrir. Verkefnið var að endurreisa efnahagslífið og takast á við skuldastöðu heimilanna og vinna úr nánast ókleifum ríkisútgjöldum. Í slíkri stöðu er forsenda árangurs að samstilla þjóðina, sneiða hjá deilum sem kljúfa hana og fá til verksins alla þá aðila sem sem að því þurfa að koma. Óháð búsetu, stjórnmálaskoðunum, starfsgrein, kyni, menntun eða nokkru öðru þurfti þjóðin að takast á við eitt risavaxið verkefni. Verkefnið var að endurreisa efnahagslífið og takast á við skuldastöðu heimilanna.
 
Engu skal eirt
Í þórðargleði sinni yfir óförum hægrimanna valdi vinstristjórn hins vegar þveröfuga leið. Engu skyldi eirt. Upp voru teknir hinir breiðu hnífar og sá er hlífa skyldi hjó á báða bóga. Ekki þarf að efast um að á bak við rangar ákvarðanir er gott fólk. Það er hins vegar ekki nóg. Í andstöðu við þing og þjóð var sótt um inngöngu í Evrópusambandið og þjóðin klofin. Samið var um Icesave-skuldbindingar og þjóðin klofin. Ráðist var til atlögu við fiskveiðistjórnunarkerfið og þjóðin klofin. Boðuð var uppstokkun á stjórnarskránni og þjóðin klofin. Lengi má áfram telja. Þjóðin var klofin um allt og ekkert. Eldar voru kveiktir um allt hið íslenska samfélag sem þegar logaði á of mörgum stöðum. Bálið sem logaði í kringum arfavitlausar ákvarðanir misviturra fjármálamanna var nýtt til að kveikja í kyndlum sundrungar.
 
Sundrung
Nú er svo komið að sundrung ríkir í landinu. Traust almennings á stjórnmálamönnum og stofnunum ríksins er við frostmark. Óttinn sem átökunum fylgir hefur læst sig um þjóðarsálina. Hræðslan við framtíðina er svo mikil að í stríðum straumi velur fólk að yfirgefa Ísland og leita hófanna á erlendri grund. Við sem eftir sitjum erum upptekin við að verjast árásum hvert annars. Upptekin við að deila í stað þess að sækja. Versti óvinur þjóðarinnar er ekki utanaðkomandi heldur sá heimatilbúni ótti sem ófriðnum hefur fylgt. Óttinn sem lamar þrótt og takmarkar þá djörfung sem nú er þörf á.
 
Trausti rúin stjórnvöld hvetja til bjartsýni
Stjórnvöld eru trausti rúin. Ríkisstjórnin er svo að fótum fram komin að hennar eina markmið nú er að lifa af næsta dag, að halda völdum. Hún nýtur ekki einu sinni stuðnings allra þingmanna stjórnarflokkanna. Jafnvel við þá hörmulegu aðstöðu sem landið er nú í með máttlausa ríkisstjórn virðist stjórnarandstaðan ekki ná vopnum sínum, og er það ekki síður áhyggjuefni. Hvorki Sjálfstæðisflokkur né Framsóknarflokkur ná til þjóðarinnar svo neinu nemi. Við þessar aðstæður biðja stjórnmálamenn þjóðina að vera bjartsýna.
 
Við viljum vera bjartsýn
Meðal þjóðarinnar er þó eftir sem áður ríkur vilji til að vera bjartsýn. Við erum vinnusöm þjóð sem veigrar sér ekki við erfiðum verkefnum. Við getum hert sultarólina og unnið langan vinnudag. Við getum sótt og varið þegar þörf er á. Við eigum samtakamátt og samhug. Við viljum líta til framtíðar og segja skilið við umræðu um það sem miður fór. Við viljum sameinast um það verkefni sem stjórnmálamenn eiga að leiða. Það sem kemur í veg fyrir það eru þær illdeilur sem stjórnvöld leiða ítrekað yfir okkur.
 
Að sameina í stað þess að sundra
Í þeirri stöðu sem nú er þarf að nýta það sem vel er gert og fresta deilum sem kljúfa þjóðina. Margt af því sem nú er deilt um þarf að takast á um, nú er hins vegar ekki tími til þess. Nú þarf að nýta auðlindir og efla útflutning. Það þarf að skapa atvinnu fyrir vinnufúsar hendur. Það þarf að fresta deilum um stjórnarskrá og auðlindastjórnun. Það þarf að hætta aðlögun Íslands að Evrópusambandinu. Það þarf að hætta að deila. Það þarf að ná sátt í samfélaginu og sameina þjóðina um það eitt að endurreisa efnahagslífið og takast á við skuldavanda heimila. Allt annað verður að víkja og stjórnmálamenn sem ekki leggja höfuðáherslu á þetta verkefni eiga ekki erindi á tímum sem nú. Þeirra tími er liðinn.
 
Höfundur er bæjarstjóri í Vestmannaeyjum.
 

Má bjóða þér að auglýsa hér?

15.Janúar'18

Hér má auglýsa allt milli himins og jarðar! Sendu línu á auglysingar@eyjar.net og saman finnum við lausn sem hentar þér.

Allt fasteignir - Fasteignasalan Eldey

27.Október'17

Fasteignasalan Eldey Vestmannaeyjum. Sími: 861-8901. Arndís M. Kjartansdóttir löggiltur fasteigna-, fyrirtækja- og skipasali. Goðahrauni 1. disa@alltfasteignir.is / www.alltfasteignir.is

Fréttaskot - Eyjar.net

31.Janúar'18

Ertu með athyglisverða ábendingu eða frétt?
Sendu okkur línu á eyjar@eyjar.net - Fyllsta trúnaðar gætt.

Viðhorfskönnun til samgangna og bæjarmála

24.Desember'17

Áhugavert efni - Hér getur þú skoðað viðhorfskönnun til samgangna og bæjarmála í Vestmannaeyjum sem Eyjar.net lét gera í október 2017.